Que é o conxunto da información eo seu procesamento?

No mundo hai unha constante cambio de fluxos de información. As fontes poden ser persoas, dispositivos técnicos, cousas diferentes, obxectos animados e inanimados natureza. Recibir información poden como un obxecto único, ou varios.
Para comunicar mellor simultaneamente se realiza a codificación e de procesamento de datos do lado transmisor (os datos de adestramento e convertelos en unha forma adecuada para a tradución, procesamento e almacenamento), expedición e de descodificao no lado do receptor (a conversión de datos codificados para a forma orixinal). Esta interrelacionados retos: a fonte eo receptor debe algoritmos de procesamento de datos semellantes, ou proceso de codificación-desencriptación será imposible. Codificación e procesamento de información de vídeo e multimedia xeral aplicado en base a tecnoloxía de ordenador.

Codificación de información no seu ordenador

Hai moitas formas de datos (texto, números, gráficos, vídeo, son) por un ordenador. Toda a información procesada por un ordenador, representada en código binario - cos números 1 e 0 chámanse anacos. Tecnicamente, a rede é aplicado é moi sinxelo: 1 - un sinal eléctrico está presente, 0 - ausente. Desde unha perspectiva humana, estes códigos son inconvenientes para a percepción - longas colas de ceros e uns que representan os símbolos codificados é moi difícil de descifrar de inmediato. Pero este formato de gravación demostra inmediatamente que tales información codificación. Por exemplo, o número 8 en forma binaria de oito díxitos parece coa seguinte secuencia de bits: 000001000. Mais é difícil para o home, só o ordenador. Electrónica máis fácil de manexar moitos elementos simples que unha pequena cantidade de complexo.

Codificación de texto

Cando premer o botón no teclado, o ordenador recibe un código específico do botón premido está mirando para el na táboa de caracteres ASCII estándar (Código Americano para Intercambio de Información), "entende" botón é presionado, e transmite este código para procesamento posterior (por exemplo, para a visualización de caracteres ). Para o almacenamento de código de carácter en forma binaria usando 8 bits, de xeito que o número máximo de combinacións é igual a 256. Os primeiros 128 caracteres utilizados caracteres de control, números e letras. A segunda metade destínase a símbolos e pseudo nacionais.

Codificación de texto

Será máis doado para entender o que é a codificación da información, como un exemplo. Considero o inglés códigos de caracteres "C" ea carta rusa "C". Observe-se que os símbolos debuxados capital e os seus códigos son diferentes de minúsculas. carácter Inglés sería semellante 01000010, e ruso - 11010001. O feito de que a persoa na pantalla parece o mesmo, o equipo identifica de forma moi diferente. Tamén é necesario prestar atención ao feito de que os códigos dos primeiros 128 caracteres permanecen os mesmos, pero a partir de 129 e, a continuación, un código binario pode corresponder a diferentes letras en función táboa de código. Por exemplo, o código decimal 194 pode corresponder a KOI8 letra "b" en SR1251 - "B" na ISO - «T» e, no SR866 codificación e Mus xeral, este código non coincide con calquera carácter. Polo tanto, cando se abre un texto, podemos ver, no canto de palabras rusas Abracadabra caracteres alfanuméricos, o que significa que a información codificación non é para nós e ten que seleccionar un diferentes símbolos de moeda.

números de codificación

No sistema binario son tomadas só dúas opcións valores - 0 e 1. Todas as operacións básicas con números binarios usando a ciencia chamada aritmética binaria. Estas accións teñen as súas propias características. Tomemos, por exemplo, o número 45, ingresaran no teclado. Cada número ten o seu propio código de oito díxitos na táboa de código ASCII, de xeito que o número ocupa dous bytes (16 bits): 5 - 01010011 4 - 01000011. Para usar este número no cálculo, é traducido por algoritmos especiais para o sistema numérico binario en forma de oito díxitos número binario: 45 - 00101101.

Codificación e procesamento de gráficos

En 50-s nos ordenadores que son máis comunmente utilizados para fins científicos e militares, por primeira vez, entendeu a visualización gráfica de datos. Hoxe, visualización de información dun ordenador, é unha común e familiar a calquera fenómeno persoa, e naqueles días produciuse unha revolución extraordinaria en traballar coa tecnoloxía. Quizais afectado polo impacto da psique humana: unha representación visual da información é mellor dixerida e acepto. Un gran avance no desenvolvemento de visualización de datos ocorreu nos anos 80, cando a codificación e procesamento de información recibida ilustracións desenvolvemento poderoso.

desempeño analóxico e gráficos discretos

información gráfica é de dous tipos: análogo (unha pintura con cor cambiando continuamente) e (imaxe que consta dunha pluralidade de píxeles diferentes cores) discreta. Para o barrio de traballo con imaxes no seu ordenador tratados - mostraxe espacial, no que cada elemento se lle atribúe un valor de cor específica en forma de código único. Codificación e procesamento de información gráfica similar ao traballo cun mosaico composto de moitos pequenos fragmentos. En que a calidade de codificación é dependente do tamaño de puntos (canto menor sexa o tamaño do elemento de - os puntos terán unha maior cantidade por unidade de área, - unha calidade máis elevada) eo tamaño da paleta de cores usadas (os máis altos os estados de cor poden cada punto, respectivamente, transportando máis información, mellor será a calidade ).

Crear e almacenar gráficos

Existen varios grandes formatos de imaxe - vector, raster e fractal. Separado considerada unha combinación de varrido e vectoriais - é común no noso tempo multimedia 3D-gráficos que representan as técnicas e métodos de construción de obxectos tridimensionais no espazo virtual. Codificación e procesamento de información de vídeo e multimedia é diferente para cada formato de imaxe.

bitmap

A esencia do formato gráfico que a imaxe é dividida en pequenos puntos de cores (píxeles). O control de punto superior esquerda. Codificación información de imaxe comeza sempre a partir do canto esquerdo da liña de imaxe por liña, cada pixel recibe un código de cores. bitmap de desprazamento pode ser calculada multiplicando o número de puntos de un volume de información de cada un (o que depende do número de variantes de cor). Canto maior sexa a resolución do monitor, máis o número de liñas de varrido e puntos en cada liña, respectivamente, maior calidade de imaxe. código binario pode ser usado para o procesamento de datos de imaxe do tipo raster, desde o brillo de cada punto e as coordenadas da súa localización pode ser representado como enteiros.

imaxe vectorial

Codificación de gráficos e multimedia información de tipo vector redúcese ao feito de que o obxecto gráfico represéntase en forma de segmentos elementais e arcos. propiedades de liña, que basean obxecto son de forma (lineal ou curva), cor, grosor, estilo (trazos ou liña sólida). Estas liñas que están pechados, teñen outra propiedade - enchendo outros obxectos ou cor. A posición do obxecto é determinada por os puntos de inicio e fin da liña eo radio de curvatura do arco. Desconto gráficos en formato vectorial Raster moito menos, pero require software especial para ver gráficas deste tipo. Hai tamén programas - vectorizers transformando imaxes raster para vector.

gráficos fractais

Este tipo de gráfico como un vector, está baseada en cálculos matemáticos, pero é un ingrediente básico da fórmula en si. Na memoria do ordenador, non hai necesidade de almacenar calquera imaxes ou obxectos, a imaxe é deseñada a partir da propia fórmula única. Gráficos deste tipo é cómodo de ver non só estrutura regular simple, pero tamén ilustracións complexas, simulando, por exemplo, as paisaxes en xogos ou emuladores.

As ondas sonoras

Que é o conxunto da información, con todo, pode ser demostrado no exemplo de traballar con son. Sabemos que o noso mundo está cheo de sons. Desde os tempos antigos, as persoas descubriron como sons prodúcense - unha onda de aire comprimido e rara, afectando o tímpano. Un pode entender onda coa frecuencia de 16 Hz a 20 kHz (1 Hertz - unha oscilación por segundo). Todas as ondas cuxas vibracións de frecuencia fóra desta franxa chámanse son.

propiedades de son

soan características ton, timbre (cor de son, que depende da forma de onda), a altura (a frecuencia dos cales é determinado pola frecuencia de oscilacións por segundo) eo volume de que depende da intensidade das vibracións. Calquera son real está constituída por unha mestura de oscilación harmónica cun conxunto fixo de frecuencias. Wobble coa menor frecuencia se chama o ton fundamental, os outros - tons. Un ton de cor especial dá o son - unha cantidade diferente de connotación inherente precisamente este son. Ese ton, podemos recoñecer as voces de seres queridos, para distinguir o son de instrumentos musicais.

Programa para traballar con son

Condicionada á funcionalidade do programa pode ser dividido en varios tipos: utilidades e controladores para tarxetas de son, traballando con eles nun nivel baixo, editores de audio que executan varias operacións con arquivos de audio e aplicar varios efectos para eles, sintetizadores de software e conversores, analóxico-dixital ( ADC) e de dixital para analóxico (DAC).

codificación de audio

Codificación de información multimedia e converter o son analóxico en natureza discreta para procesamento máis cómodo. ADC recibe a entrada de sinal analóxico, mide a amplitude en determinados intervalos de tempo e xera a secuencia dixital con cambios de amplitude de datos. Ningunha transformación física ocorre.

O sinal de saída é discreta, con todo, o máis a miúdo de medida da amplitude (mostra), a forma máis precisa do sinal de saída corresponde á entrada, a mellor codificación pases e procesamento de información multimedia. As mostras son tamén referidos como unha secuencia ordenada de datos dixitais obtidas a través do ADC. O proceso en si é entón chamado de mostraxe, en ruso - miniaturizados.

A transformación inversa é realizado por DAC en base a un conxunto de datos dixitais de entrada recibido nun determinado período de tempo leva para a xeración da amplitude do sinal eléctrico necesario.

Parámetros de mostraxe

principais parámetros Seplirovaniya non só a medición de frecuencia, pero tamén a pouco - a precisión da medida da modificación da amplitude de cada mostra. A dixitalización máis preciso se transmite cando o valor de cada unidade de tempo, a amplitude do sinal, maior será a calidade do sinal tras o ADC, canto maior sexa a exactitude de onda de recuperación na conversión inversa.