O alfabeto etíope. Etíope Abugid. Por que o alfabeto etíope é similar ao armenio?

O alfabeto etíope é un sistema de escritura para rexistrar o idioma literario e eclesiástico de Geez, xunto co amárico, tigris e tigrinya, usado en Etiopía (Abissínia) e Eritrea. Ao parecer, orixinouse a partir do sádio semítico Sabaean escribindo a principios do IV. Non obstante, as opinións dos investigadores sobre cando se creou o alfabeto etíope son diferentes. Tamén se descoñece se esta escritura é o resultado dunha evolución gradual ou foi inventada por unha persoa. Hoxe considérase que as letras desenvolveron gradualmente, e as vocales apareceron como resultado do traballo dun autor. As inscricións do IV c. No idioma de Geez, escrito por Sabbian e as variantes da escritura etíope.

Abugid consta de 26 letras, todas elas son consonantes. Neste caso, o símbolo base pode converterse en silábica agregando voces axeitadas. Vinte e catro das 28 letras do alfabeto Sabean foron tomadas prestadas co engadido de grafemas para denotar o son "n" que non estaba na fonte. A dirección da carta, en contraste coa Sabaean e outras linguas semitas, é de esquerda a dereita. Este é probablemente o resultado da influencia grega.

Vista alternativa

A historia de escribir geez non é tan sinxela de rastrexar, como, por exemplo, o latín. Os historiadores negáronse a ver nos habitantes de África os creadores da cultura orixinal que floreceu e sobreviviu durante séculos na súa especialidade. Non podían entender iso sen renunciar aos seus prejuicios e non reconsiderar o seu enfoque. Un tema xeneralizado da investigación do sistema de geezes é o chamado. Paradigma externo. Esta é a noción de que o silabario debería proceder nalgún lugar, principalmente da antiga Península Arábiga. Isto faría que a fonte non sexa unha África "negra", senón a Asia de Medio Oriente, confirmando así as crenzas racistas de que os negros non puideron ter literatura e cultura nun momento no que os éxitos dos fenicios comezaban. Ata hoxe, esta hipótese eurocéntrica sitúa a geez na categoría de linguas semíticas, non africanas. O racismo, que persegue o estudo da orixe da escritura etíope, maniféstase mesmo na historia recente da ciencia. Por exemplo, Silvia Pankhurst en Etiopía: A Historia da Cultura argumenta que os inmigrantes árabes do sur trouxeron con eles o coñecemento sobre o uso de metais, o cultivo de solo, ovellas, cabalos, camelos, plantas útiles, mellores armas, por exemplo, Probablemente, un escudo de coiro redondo que levaron ata hai pouco os guerreiros locais. Contribuíron tamén á construción de casas de pedra, traendo consigo estilos arquitectónicos e métodos de construción, a arte da escritura eo fermoso alfabeto etíope. Para o progreso da civilización etíope, a máis importante das artes que os inmigrantes árabes traían consigo foi escribir.

É probable que o sistema Geez atope a súa orixe exclusivamente en xeroglíficos egipcios, así como o latín ben documentado, por moi distante que parecese. A suposición de que a escritura nunha proximidade xeográfica tan similar ao antigo Exipto foi a primeira vez que se dirixise cara ao leste cara a Arabia do Sur, e logo volve a Etiopía a converterse na súa forma definitiva, a xuízo dos adversarios da teoría predominante, parece demasiado excesiva. Polo tanto, como creen, non hai ningunha razón para crer que os mercadores egipcios, os escribas e, polo tanto, o sistema de jeroglíficos non se estenderon de xeito uniforme en todas as direccións.

A composición do abuelo

O alfabeto Geez consta de 182 caracteres. Por razóns de equidade, débese dicir que os grafemas principais son só 26, todos son consonantes, eo resto están formados por trazos e modificacións adicionais introducidos nas formas básicas para denotar un son vocálico ou para corrixir o son da consonante principal. En geezes, minúsculas e maiúsculas non difieren, como sucedeu no alfabeto latino do século VII. Non hai ligaduras ou outros modificadores (como en G e g) e moi poucas marcas de puntuación. Polo tanto, para unha comparación máis precisa, as letras maiúsculas (a), minúsculas (A) e letras con marcas diacríticas (à) no alfabeto latino deben considerarse como grafos separados, como as letras que poden asociar certas regras de puntuación. Pero mesmo neste caso, o geez sillabari é moito maior.

A versatilidade de Geeza

O alfabeto etíope non só serve como un medio de representación visual de palabras e sons. Ten 5 propiedades básicas: pictográficas, ideográficas, astrográficas, numerolóxicas e silabulares. Abugid tamén é útil para repensar a carta no seu conxunto. As súas propiedades suxiren que a noción moderna de escritura é moi estreita e limita os seus aspectos filosóficos, teolóxicos, lingüísticos e históricos.

Pictogramas

O lado pictórico do geeza suxire que o silabario deriva de imaxes debuxadas ou copiadas da natureza e da interacción humana con el. O modelo básico do sistema pictográfico ea fonte do alfabeto latino e etíope son jeroglíficos egipcios. Geez é un linguaxe pictórico abstracto. Un exemplo dun pictograma é a segunda letra ß (bä), como en Bèt (casa), que é unha porta estilizada. O elemento pictográfico tamén se ve na letra ሀ (hä), a primeira na palabra "león", no alfabeto e no universo enteiro.

Ideas

A ideografía, a segunda propiedade de geez, significa que as letras do alfabeto simbolizan distintas ideas, sistemas de valores, ordes filosóficas e sociais. Cada personaxe principal ten 7 variantes, denotando o son vocálico que o segue. Cada clase está asociada a diferentes elementos ideolóxicos. Por exemplo, a sexta clase ረ (rä) ten a nomenclatura Re'es (líder, líder ou xefe). As palabras asociadas á sexta clase, por regra, pertencen ao liderado secular, como no caso de Re'esa Mange'st (xefe de estado).

O calendario

A astrografía, ou a exhibición de estrelas e, polo tanto, do calendario, é o terceiro aspecto de geeza. Un sistema composto por 26 clases e 7 variantes deles, en conxunto, equivale a 182 signos silábicos. Esta é a metade do número 364, que representa o semestre ou o número de días entre equinoccios. No calendario etíope, todos os meses consisten en 30 días, con excepción dun mes adicional que dura só cinco ou seis días. O semestre comeza o 1 de abril eo 1 de outubro. Cada un dos 182 personaxes representa un día. O día extra no calendario occidental pode atribuírse a inexactitudes entre o cálculo solar e equinoccial. 7 variacións de cada clase representan 7 días da semana, comezando con geeza (domingo) e terminando co sábado (sábado).

Numeroloxía

Cada letra do alfabeto corresponde a un valor numérico que varía de 1 a 5600. Son os códigos do sistema isotérico místico etíope. Os significados numéricos dos grafemas e as palabras do Antigo Testamento axudan na súa interpretación e proporcionan marcadores mnemóxicos para a repetición oral. Por exemplo, o nome Abraham corresponde a un valor numérico de 60 (40 + 9 + 6 + 1 + 4), que cando dividido polo número de caracteres (5) resulta no número 12 correspondente ao número de casas en Israel.

Por que o alfabeto etíope é similar ao armenio?

Aínda que estes scripts están lingüicamente distantes, teñen obvias similitudes externas e ata varias letras idénticas. Os países e as súas linguas desenvolvéronse de forma independente entre si, separados por unha distancia de aproximadamente 3.5 mil km de terra e mar. Moitos creen que a escrita do geeza, chamada a fidelidade, apareceu moito antes do armenio actual, e hai moitas teorías sobre a conexión entre elas. Unha das teorías máis populares está baseada na longa historia cristiá destes países: Armenia converteuse oficialmente no primeiro país cristián no 301 dC. E., e Abissínia - o segundo en 316.

Ao redor de 406, antes do sagrado Mesrop Mashtots, a tarefa foi creada para crear un novo alfabeto para a Gran Armenia. Os veciños do país buscaban distanciarse dos estados e relixións circundantes, que intentaban conquistalos. Crese que Mesrop podería reunirse cos cristiáns etíopes durante unha peregrinación a Xerusalén e recibiu deles un dos textos relixiosos. Se tiña unha Biblia na lingua de Geez, é probable que tomase prestado algúns personaxes para completar o seu alfabeto inacabado. Armenia e Abissínia foron estados que enfrontaron o mesmo problema - durante moitos anos foron os únicos cristiáns nas súas rexións e necesitaban a mesma literatura relixiosa.

A biblioteca da Universidade de California ten unha colección de manuscritos armenios do século XIV, incluíndo o Evanxeo Gladzor. Eles conteñen miniaturas de páxina completa, calendarios ricamente decorados, adornos elaborados e retratos de santos incluídos no texto principal. Moitos manuscritos etíopes están escritos e decorados con liñas moito máis fortes e grosas e mostran a man do artista e escriba quen os creou. O texto divídese tradicionalmente en áreas escritas en tinta vermella e negra, os adornos son máis frecuentes realizados en tons naturais. O seu encanto reside nun certo nivel de tactil e informalidade.

Contactos de dúas culturas

Os pobos armenios e etíopes están unidos por unha longa historia de amizade, aínda que comezou moito máis tarde que os seus escritos. Existen dous exemplos. A principios do século XVI. O comerciante armenio entrou no servizo no tribunal da raíña etíope. Foi o primeiro embaixador de Abissínia en Portugal. A situación foi complicada polo feito de que os portugueses non creron que el, un armenio, realmente sexa quen el afirma ser, e aínda máis complicado durante o seu regreso. Outro caso ocorreu recentemente, a principios dos anos vinte. Logo do xenocidio armenio, o Príncipe herdeiro de Etiopía, Ras Tafari, reuníronse en Jerusalén 40 orfos de Armenia. Estaba tan fascinado por eles que adoptou todo e levounos á súa terra natal. Díxolles a mellor educación musical, e 40 nenos armenios formaron a primeira orquesta oficial do estado deste país. Xuntos crearon o himno nacional imperial etíope, que permaneceu inalterado ata 1974.

Símbolo de África

O etíope abxido oponse ao sistema alfabético na súa interacción coa lingua falada. Aínda que é necesario aprender moitos personaxes, en certo sentido facilitan a ortografía. Os que usan letras silábicas toleran menos erros, xa que a sonda dunha palabra, como unha letra fonética, determina a súa ortografía específica e viceversa. De feito, abubado permítelle escribir calquera palabra de calquera idioma. O geez africano é un dos máis antigos escritos do mundo. Quedou inalterada durante 2000 anos, o que indica a súa adaptabilidade e método innovador de organización de sons. A escritura non é só un elemento gramatical, senón tamén unha forma de mergullarse no mundo antigo de África, a súa filosofía, o sistema de crenzas e as sociedades temperás desenvolvidas excepcionalmente.