Homónimos léxicos. Exemplos de homónimos léxicos

Homonimia: este é un fenómeno bastante común en case todas as linguas. Caracterízase pola presenza de palabras idénticas, que, con todo, teñen significados diferentes. Debe prestarse especial atención aos homónimos léxicos . Os exemplos mostran que este tipo é o máis común e activo. Este fenómeno enriquece o idioma, facéndoo máis artístico e imaginativo.

O concepto de

En homónimos entendemos os mesmos morfemas, palabras e outras unidades léxicas, que teñen significados diferentes. Este termo adoita confundirse con palabras polememánticas ou parónimos, pero en termos das súas funcións e características, son categorías completamente diferentes.

O termo é de orixe grega e foi introducido por Aristóteles. Literalmente o termo "idéntico" e "nome". Os homónimos poden estar presentes nalgunhas partes do discurso e poden manifestarse en diferentes partes.

Homonimia e polisima

Na lingüística en relación coas mesmas palabras dunha parte do discurso hai dous conceptos diferentes. Trátase de polisemia e homonimia. O primeiro concepto implica a existencia de palabras idénticas con significados diferentes, con todo, que teñen unha orixe histórica común. Por exemplo, se consideramos a palabra "éter" nos seus dous significados. O primeiro é materia orgánica, eo segundo é televisión ou televisión. O significado das palabras é diferente, pero formouse a partir dunha unidade léxica común, a saber, do termo grego, que literalmente significa "aire da montaña".

En canto á homonimia, aquí estamos falando de diferentes significados de palabras, pero ao mesmo tempo non hai conexión histórica entre eles, ea escritura idéntica é unha coincidencia accidental. Por exemplo, a palabra "boro", que ten dous significados: un elemento químico e un bosque de piñeiros. Entre estas palabras non hai conexión, e mesmo as unidades léxicas chegaron ao ruso de maneira diferente. O primeiro é persa, eo segundo é eslavo.

Algúns lingüistas, con todo, miren de forma diferente. De acordo con isto, a polisemia é se dúas palabras teñen unha connotación semántica común e significado léxico. Os homónimos non teñen ese significado. Non importa a orixe histórica da palabra. Por exemplo, a palabra "trenza". O elemento vinculante é que dúas unidades léxicas describen algo longo e sutil.

Clasificación

Tendo en conta vocabulario, morfoloxía e fonética, a homonimia pode ser a seguinte:

• Homónimos léxicos. Exemplos de palabras: a clave (como fonte e como ferramenta para abrir portas), o mundo (a ausencia de guerra e do planeta enteiro), etc.
• Homónimos de tipo morfolóxico ou gramatical, que tamén son coñecidos como homoformas.
• Fonéticos ou homófonos.
• Gráfico ou homógrafos.

Tamén distingue homónimos completos e incompletos. No primeiro caso, as palabras coinciden en todas as súas formas, e no segundo, só nalgúns.

Diferenzas de homónimos léxicos doutros tipos

Os homónimos léxicos adoitan confundirse con outros tipos desta categoría, pero teñen características distintivas e as súas particularidades:

• En canto ás formas concretas, teñen a coincidencia de escribir ou soar en só algunhas formas definidas. Por exemplo, a palabra "querido", que significa o adxectivo do tipo masculino e feminino: "libro de texto caro" e "dar flores á querida muller".
• Os homófones distínguense cunha pronunciación idéntica, pero a ortografía diferente das unidades léxicas, que os homónimos léxicos non teñen. Exemplos: o ollo - a voz, o mokley - podería, e outros.
• As diferenzas tamén son características para os homógrafos. Isto significa palabras que teñen a mesma ortografía, pero pronunciación diferente. Isto non ten homónimos léxicos. Exemplos de frases coa palabra "bloqueo": 1. Abre o bloqueo da porta. 2. O rei ea raíña dirixíronse ao seu castelo.

Estes fenómenos na lingua úsanse para unha variedade de finalidades léxicas, comezando coa expresividade e riqueza do discurso artístico e terminando con xogos de palabras.

Características de homónimos léxicos

Este tipo de homonimia caracterízase pola coincidencia de unidades léxicas en todas as súas formas. Ademais, pertencer a unha parte do discurso é un atributo obrigatorio que posúen homónimos léxicos. Exemplos: a programación - como plan e como artista.

Hai dous tipos de homónimos léxicos semellantes:

• Completo ou absoluto. Caracterizada pola coincidencia de todas as formas morfolóxicas e gramaticais. Por exemplo, unha gaiola (ave e nerviosa), un banco (un comercio e un banco), etc.
• Homónimos léxicos parciais ou incompletos. Exemplos: tacto (como sentido de proporción e como unidade musical).

Independentemente do tipo, este fenómeno aparece por certo motivo.

Formas de aparición

Os homónimos léxicos xorden na lingua por varios motivos:

• A discrepancia entre os valores dunha unidade léxica está tan lonxe que xa non se percibe como unha palabra. Por exemplo, o mes (parte do ano eo corpo celestial).
• Coincidencia do vocabulario e préstamos nacionais. Por exemplo, un club (en ruso - unha masa de po ou fume, en inglés - unha organización pública ou unha colección de persoas).
• Coincidencia de palabras que foron prestadas de diferentes idiomas. Por exemplo, un toque (do idioma holandés - un tubo que che permite encher o líquido, desde o alemán - un mecanismo especial para levantar cargas).

Os homónimos na lingua non aparecen de inmediato. Na maioría das veces, isto require moito tempo, así como certas condicións históricas. Na fase inicial, as palabras poden ser lixeiramente semellantes en son ou escritura, pero debido a cambios na estrutura da linguaxe, en particular a súa morfología e fonética, as unidades léxicas poden converterse en homónimos. O mesmo aplícase á división dos valores dunha palabra. No proceso de desenvolvemento histórico, o elemento semántico vinculante desaparece entre as interpretacións da palabra. En virtude deste, as unidades léxicas multivariantes forman homónimos.

A homonimia é un fenómeno activo en case calquera linguaxe do mundo. Caracterízase pola presenza de palabras coa mesma ortografía ou son, pero con diferentes significados. Os homónimos, en particular, os seus tipos léxicos, cambian o idioma, facéndoo máis imaginativo e artístico. Este fenómeno ocorre por varias razóns, a maioría das veces históricas ou estruturais, e ten as súas propias características e características en cada lingua específica.